Pneumono ...

The longest word in the dictionary daw. Pero iyung longest known word ay isang 189,819 letter word. Kaso wala sa dictionary. Paano naman kasi baka kung ilalagay nila, maraming pages ang kakainin niya. Eniweys, iyan ang unang bumulaga sa akin first thing na binuksan ko ang aking computer.

---

Ang init kaninang madaling araw, parang summer lang. Kaya ng nagising ako na pawis na pawis ako. Oo nga pala, wala kaming air-con kaya ganoon. Mahirap lang kasi kami. Hehehe. Pero ok lang din na mainit ang gabi kasi maaga ako nagising. Tapos di na ako tinamad na dumiretso ng shower. Kasi pag malamig, di ako agad pumapasok sa banyo. Nagpapa-init muna ako ng katawan. Uyyy, huwag masyadong malisyoso. Nagwawalis o naglalampaso lang ako ng unit namin.

---

Dami pagkain sa bahay namin ngayon. Mga tira-tira noong nakaraang handaan. Walang fiesta, trip trip lang. Marami kasi sa kasambahay namin na sumubok maging chef kaya ayun nag-experimento. Sa dami ng handa, nag invite na lang tuloy ng mga kakain kasi kung kami lang aabutin ng isang linggo iyun. Mapapanis pa nga siguro dahil kami lahat sa bahay ay health conscious. Hmmm… May naisip ako, Erase, erase. 

---

Iyung mga inimbita naming kumain, nabundat yata. Eh medyo mga pinagpala pa mandin sa kalusugan, kaya ayun, nagyaya na maglaro ng badminton. Pero napansin ko lang iyung mga magagaling magbadminton, naging mabagal sila sa kanilang kilos kaya natalo naming. Hehehe. Iyun lang pala ang teknik para manalo. Pakainin. Hahaha. Parang last supper o iyung mga nasa death row. Bago bitayin, pinapakain. Hehehe.

---

Umebs ako kanina sa ofis. Iyung cubicle na pinasukan ko, basa iyung sahig. Pero di naman baha. Naisip ko tuloy iyung nangyari sa Australia na merong pinatalsik na pinoy dahil lang sa nababasa ang sahig ng cubicle na ginagamit niya kapag siya ay nagbabawas. Di ko yata kaya magpatalsik ng tao sa kadahilanang yaon lamang.

---

Balik tayo sa longest word. Bagong word iyan na natutunan ko lately. Alam na ba ninyo iyan? Kung alam na ninyo, anu iyung pinakabagong word na nalaman ninyo o tsinek sa dictionary. Sa akin, iyung word na pinaka-latest na tsinek sa dictionary, maniwala man kayo o hindi ay ang katagang “fabulous”.

Storm Blaster

While I am comfortably sitting inside our service van this morning, I heard our driver said, “Buti na lang bumangga iyung bagyo sa Sierra Madre kaya sumabog at nawala iyung bagyo.” (It is a good thing that the storm hit the mountains of Sierra Madre that it exploded and vaporized.) That is interesting. I thought to myself. I continued eavesdropping to the conversation. Someone also said about the importance of protecting our mountains. Noble concern, I surmised.

Suddenly, an idea popped out of my mind. I poked at the workmate sitting beside me. “Bakit di na lang umembento ang mga military ng bomba o missile para pasabugin iyung bagyo?” (Can the military just invent a sort of bomb or missile to blow the storm over?) She looked at me seemingly agreeing.

“Ah. Hindi pala dapat. Masyadong delikado baguhin ang takbo ng kalikasan. Baka pag maging matagumpay ang pag-iimbento noon ay biglang gagawa ng panibago at mas lalong mapinsalang kalamidad ang kalikasan. Hayaan na natin magsagupaan ang bundok at ang bagyo.” (Ah. It should not be. It is too difficult to alter the course of nature. If ever the invention would be a success, nature might bring in a new and even destructive calamity. Let the mountain s and storm do their battle.)

I changed my position on the bomb/missile thing thinking that there is no way to change the course of nature. My workmate just looked at me as if trying to decipher what I am saying. Probably she thought I am weird.

Pacman Knelt Down

Nanalo na naman si Pacman. Masaya na naman ang mga Pilipino. Masaya na naman ang mga pulis dahil halos walang krimen na nangyari sa buong kamaynilaan. Masaya din ang mga hukbong sandatahan dahil isang araw silang nakapagpahinga sa kanilang sagupaan sa mga terorista at rebelde. Masaya din ang mga pulitiko dahil may magagamit na naman silang endorser sa kanilang pangangampanya. Masaya na naman ang mga kaibigan at kamag-anak dahil makakatikim na naman sila ng balato. At higit sa lahat, masaya si Aling Dionisia.

May mga tao din na hindi masaya. Unang una ay iyung mga taong gustong makakita ng matagal na sagupaan ng dalawang boksingero. Masyadong maaga kasi natapos ang laban. Hindi rin masaya ang mga advertisers dahil napakaiksi lang ng airtime para sa kanilang mga produkto. Hindi rin masaya ang mga Britons dahil natalo ang kanilang manok ng isang Pilipino. Hindi rin masaya iyung mayabang na trainer ni Hatton. At higit sa lahat, hindi masaya si Hatton.

Eh ako ba, masaya?

Ng malaman ko kahapon na nanalo si Pacman, gusto ko malungkot. Gusto ko malungkot dahil sa kaisipang madadagdagan na naman ng yabang ang pambansang kamao. Maririnig ko na naman iyung ambisyon niya na maging pulitiko. Naiinis ako pero dahil sa nagbigay ng kasiyahan ang kanyang pagka-panalo sa karamihang Pilipino, sige masaya na rin ako. Kaya ayun, pinanood ko ng ilang beses iyung replay at sa kapapanood ko, meron akong napansin.

Matapos na mapatumba ni Pacman si Hitman at ng binuhat iyung una para ipagbunyi, nakita ko ang isang braso. Maputi iyun kaya naisip ko na puti ang nagmamay-ari nito. Ang hintuturo ng brasong iyung ay nakaturo pababa at tila pinabababa si Pacman mula sa pagkabuhat nito. Napatuon ang tingin ni Pacman dito at siya ay bumaba. Ilang segundo lang makikita ng nakaluhod si Pacman sa isang sulok at nagdadasal.

Nakakatawang isipin na kailangan pang paaalahanin si Pacman para magdasal. Kunsabagay, di naman nakakapagtataka kung talagang nakalimutan dahil sa lubos na kasiyahan. Maiintindihan naman siguro iyun. Pero paano naman kung … Huwag na nga lang. Baka ako nga lang iyung nakapansin noon eh.

Anuman iyung nakita ko, sana iyun ay isang natural o karaniwang pangyayari. Napaka-pangit tingnan na ang isang bagay ay isang dula-dulaan lamang lalo na kung ito ay patungkol sa isang kultura. Si Pacman ay isang bayani at modelo ng isang Pilipino na gustong umahon sa kahirapan. Bagamat ang kanyang pamamaraan sa karangyaan ay isang katangi-tangi, ito ay nagiging inspirasyon para sumibol ang isang kaisipan na walang imposible sa isang taong may pagkukusa.

Susan Boyle, et. al.

It’s too early a day to shed a tear, amigo. Hehehe. Walanghiya kung ikaw ba naman ang makakarinig ng mga ganyang boses eh, di ka kaya naman mapapaiyak niyan? Dadagdagan mo pa na nanggagaling ang boses na iyan sa isang napaka-ordinaryong tao. Truly is, you cannot judge the book by its cover. Hehehe

Narinig ko si Susan Boyle. Isang cuarenta y siete na babae na kung ihahambing mo sa western standard of beauty ay marahil mapapabilang sa mga “pangit”. Pero ang boses, hanep. Parang dinuduyan ka ng isang libo’t isang anghel sa langit. Pina hanga ang mga judges ng “Britain’s Got Talent”. Sabi nga ni Simon Cowell uuwi siya na nakataas noo sa kanilang bayan. Ang sabi ko naman, uuwi na siya na may maraming pera.

Parang ang sama ano? Pero maipagkaila ba natin na madaling pagkakaperahan an gating mga talent? Puhunan kaya ito sa isang maayos na pamumuhay. Tila di maganda isipin dahil ang talent ay isang regalo. Hindi natin ito nabibili kaya di rin dapat ipagbibili. Pero ano ba naman ang magagawa natin kung wala tayong ibang paraan para maitaguyod ang pamumuhay sa mundo na puno pinapatakbo ng materyalismo?

Sa panahon ngayon, kailangan natin maging wais. Hindi naman pantay sa mundo natin eh. Alangan naman makikipag paligsahan ka sa pag-aarte kung ang binibigyang halaga ay ang panlabas na anyo. Di tayo puwedeng mamasukan bilang engineer kung wala tayong kaalaman sa engineering. Kung meron tayong ibang katangian, yun ang alagaan natin at gawing daan sa kaginhawaan. Kung nasa iyo ang kagandahang boses, kumanta ka. Kung nasa iyo ang kagalingan sa pag-sayaw, sumayaw ka. Huwag mong ipilit ang di angkop sa iyo.

Ako, may kakayahan sa visual art, sa design. Ito ngayon ang aking puhunan para madagdagan ang aking kinikita bilang programmer. Di ko na ipinilit na makipag sabayan sa ibang programmers ng opisina. Hinahayaan ko nang makipag bunuan doon ang mga may degree sa kaalaman na iyun. Nagkakaroon na rin ako ng hilig sa pagsusulat kaya eto ngayon, merong limang blogs na minimaintain. Marahil isang talent ko ang pagsusulat na di pa gaanong ini-explore. Gagamitin ko ito para pagkakakitaan sa hinaharap.

Sa pagtuklas ng ating mga kakayahan, marahil marami tayong masasalubong na mga hadlang. Huwag tayo magpapatalo doon. Marahil ang pamumuhay natin sa mundo ay hindi pantay pantay pero kailangan nating isipin na ang buhay ay pantay para sa lahat ng tao. Pilitin nating kilalanin ang ating mga sarili.

Sa mundo ngayon, huwag tayong mag-atubili ipagmalaki kung anu meron tayo o anu tayo. Huwag din natin isasaisip ang mga hadlang na pinaparamdam ng sosyodad sa mga marginal na tao tulad natin. Lahat tayo ay may karapatan, kahit hindi bilang pamamamayan kundi bilang isang katauhan.

Twenty-Eight (28)

Breather lang din. Hindi ako nakatanggap ng tag, maliban sa pahiwatig ni McSurf8. Pero parang trip ko lang gumawa din ng mga random things tungkol sa akin. Gusto ko ring subukan kung marami akong mali-list sa maiksing panahon. Doon ko sana ilalagay to sa mapulang blog pero baka ma-temp ako na puro PG, R, X at XXX ang aking maisusulat kaya dito na lang sa puting blog.

1. Naughty boy ako. Parati akong pinapatayo sa klase at naranasan ko na rin ang masampal ng titser. Di ako nagsumbong dahil baka ako pa ang mapagalitan ng magulang ko.

2. Lola’s boy. Laki ako sa lola ko. Kakampi lagi ang lola. Pero ng nag-aral na ako sa kolehiyo isang suwail na apo na ako dahil parati kong kinokontra ang mga pamahiin niya. Pero ako pa rin paborito niya.

3. Karpentero ako noong nakaraang buhay. Unang masterpiece ko ang pabilog na mesa na ginawa ko at gamit naming ngayon sa bahay sa probinsiya.

4. Masahista ako. Iyun ang minana ko sa aking lola na isang chiropractor. Namana ko rin sa kanya ang galing sa siyensiya.

5. Tawag sa akin demolition man. Ako ang taga-ubos ngmga natitirang pagkain sa mesa.

6. Tinawag akong chick boy ng highschool ako hindi dahil marami akong chicks kundi matindi akong pumiyok sa klase. Puberty naman iyun di ba? Chick boy pa rin yata ako ngayon dahil pumipiyok pa rin ako lalo na kung nagtuturo ako.

7. Naging man of the year ako sa opisina namin ng nanalo ako ng national award ng dalawang beses.

8. Isa akong metabolic man dahil sa sobrang bilis ng aking metabolism. Alam na ng mga kaopisina ko kung ano ang aking gagawin pagkatapos ko kumain. Mga 30 minutes lang ang hihintayin nila at makikita na nila na bitbit ko na ang habonera.

9. Columnist ako ng high school. Ang qualifying write-up ko sa school paper ay tungkol sa aking aso.

10. Mr. Poet naman ako ng college. Sa English class kasi mahilig ako gumawa ng reaction paper in verse.

11. Anonymous naman ang tawag sa akin ng titser ko ng binigyan ko siya ng portrait na gawa sa pastel ng kaarawan niya. Nakalimutan kong lagdaan ang painting kaya tawag niya sa akin ay anonymous.

12. Si Van Gogh ang inspirasyon ko sa aking mga painting at si Monet. May mga reproductions akong ginawa batay sa obra nila.

13. Ilonggo ako. Dugay na ako sa manila pero tonto man ako guihapon. Sabi nila may punto pa rin ako. Kapag ginagaya ako magsalita ng ibang tao, mas natutuwa ako. Akala naman nila, naiinis ako.

14. Exhibitionist ako. Mahilig ako maghubad. Di ako nahihiya maghubad. Halos lahat ng picture ko sa internet nakahubad. Sa gym kung hindi pinagbabawal, ako ay naghuhubad. Nag-pose na rin ako ng hubot hubad para sa isang creative photographer at na-exhibit sa Philippine Heritage Library sa Makati Ave.

15. Mountaineer ako. Unang akyat naming ay Banahaw. Naiwan kami ng grupo kaya dalawa lang kami ang umakyat. Kahit first time naming umakyat doon, tuloy lang. Adventure. Muntik na akong makapatay ng tao doon. Naubusan kami ng tubig pababa.

16. Ako daw si Botong. Akala ko iyung national artist, iyun pala iyung character ni Jhong Hilario na Botong sa isang teleserye sa ABS. Kahawig ko daw siya. Ayoko nga.

17. Akala ko psychic ako. Paano naman kasi lapitin ako sa mga supernatural. Meron na nga akong close encounters eh. Meron pa akong scar sa noo ala Harry Potter.

18. Regular guy lang din ako sa kolehiyo noon. Na singko ako sa stat. Nai-exempt din ako sa finals, tulad sa calculus.

19. Classical ako, ibig sabihin mga composition lang ng mga Masters ang kinahihiligan ko na music kahit noong highschool pa lang. Di ako mahilig sa may lyrics na music.

20. Mr. OC din ako. Noong nagbo boarding house ako noon, gumagawa ako ng paraan para maiwasan ang mga makalat na bordmeyts. May sarili akong banyo sa bording house. Ako mismo ang naglilinis.

21. Di ako naging collector ng kahit anong bagay. Nag-try ako mag-collect ng model cars pero nagsawa na din ako.

22. Di ako sentimental na tao. Tawag sa akin ng second to the last girlfriend ko “taong bato”. Iyung pinaka last naman tawag sa akin “bakal boy”. Meron pa bang mas titigas sa bakal?

23. Nahuli na ako at muntik ng ma salvage sa salang jaywalking.

24. Nagsisimba ako pero di ako nangungumpisal sa pari.

25. Skeptic ako. Di ako basta basta mapapaniwala ng tao.

26. Navigator ako. Magaling ako magbasa ng mapa. Magaling sa direksiyon.

27. Practical ako na tao. Sabi nila kuripot.

28. Unconventional ako masyado. I like to break rules. Gusto kong manubok.

Ayan, bente-otso ang nailista ko. Nagbawas na ako niyan kasi baka masyado ng revealing at wala ng misteryo sa mahiwagang mundo ni Trip. Hehehe.