Thursday, February 4, 2010

Formspring

May bagong libangan ang mga bloggers at mga tweeple. Magandang pampalipas oras at nai-exercise pa ang utak. Nakakaalis din ng pagkabagot at pagkaka-antok. Nakakatuwa at nakakamangha. Kaso siempre dapat online ka. Mga madlang people, I would like to introduce to you, formspring.

Noong una, nakikita ko iyung mga katweets ko na merong sinasagutan na tanong. Bawat tanong isang tweet entry kaya kadalasan makikita ko na lang na ang daming sunod-sunod na entry galing sa iisang tao. Sabi ko sa sarili, meron na namang virus na pumasok sa tweeter. Ng lumaon, napansin ko na hindi pala virus o spam ang mga entries na iyun. iyun pala ay isang question and answer facility sa internet. Ng pinuntahan ko ang link, nagulat ako. Ito pala iyun. Ok pala. Kakaibang utility, kaya gumawa ako ng sariling account at sinimulan ko ang isang panibagong libangan na sana lilipas din. Hehehe

Eto ang piling bahagi ng aking formspring.

Who do you feel is the most popular person in the world? why? by Cloudairheart

dead or living?
i think even a child knows who Jesus is. among the living, i think it's the pope.
1 hour ago

---

Can blind people see their dreams and do they dream? by notimacoy

i think they do but not the way unblind people dream. dreams are extentions of reality, so whatever reality blind people are experiencing in their waking hours, it can extend to their dreams. dreams are cerebral activities hence blind people could experience dreaming also.

oh, can they see in their dreams? sure, if eyes can taste, i think ears can see too. hehehe
1 hour ago

---

ano mas gugustuhin mo... ahasin ka o babuyin ka ng kaibigan mo? by notimacoy

wala akong magagawa pag ginawa nila iyun. pero... subukan lang nila... subukan lang nila... bwahahaha
1 hour ago

---

kung ikaw ay isang inahin manok, ilan sisiw ang gusto mo? by stargunn

dalawa lang. naniniwala ako sa responsible parenthood. hahaha
2 hours ago

---

Who or what makes you laugh more than anything/one else? by Amfauxreal

there is no particular stimulus that makes me laugh. it really depends on the context of the situation.
2 hours ago

---

how do you keep the definition of love from changing as time passes with two people? by Amfauxreal

u cant. people change and as they do change, so as their outlook, expectations, and aspirations.
3 hours ago

---

what would happen if the unstoppable force met the immovable object? by Amfauxreal

the unstoppable force would stopped and the immovable object would move. hehehe
3 hours ago

---

if you could ask God just one question, what would you ask him? by MaxFlux

were u bored on the seventh day why u created man?
13 hours ago

---

if you could ask our madame president, her excellency Gloria Macapagal Arroyo just one question, what would you ask her? by MaxFlux

why do most small people love power?
13 hours ago

---

if the world is bound to end today and you are given a chance to save just one natural wonder, what would it be? by MaxFlux

first, where would we place the natural wonder that we would save since the world is already ending. wouldn't that be futile? walang lang. hehehe

well, kung meron man mapaglagyan, iyung great barrier reef na lang ang isi-save ko. :)
13 hours ago

---

aside from explosives and guns, for you what is the cruelest invention that was ever invented? Why? by Cloudairheart

plastic. it has caused a lot of environmental problems.
14 hours ago


Sa ngayon, meron na akong nasagutan na 134 questions at meron pang nakabinbin na 16. Hindi naman lahat ng tanong kailangan sagutin kaya ok slang na mamili. Kung wala namang nagtatanong sa iyo, meron din automatic generator na tanong para masasagutan mo. Try mo, magandang libangan din ito kung papetiks-petiks ka lang naman diyan.

Tuesday, January 26, 2010

Avid Reader

Noong linggo, may inabot sa akin iyung isa kong kalaro sa badminton, isang libro. Dahil sa iniabot, siempre tiningnan ko rin. Ang ganda ng cover design, duotone at scripts lang ang naka-layout. Ang title, parang “Book of Secrets” at ang author, F.F. Higgins yata. Di ako sigurado kung tama. Basta parang ganoon. Tanong sa akin ng aking kalaro, “Mahilig ka sa libro?”

Ang libro binabasa, kaya sabi ko “Errrr…” Hindi ko alam kung gets niya. Dahil kinuha ko naman ang libro, inakala na rin niya na mahilig ako. Hindi niya alam na mas interesado ako doon sa cover design. Hahaha. Pagkatapos noon marami na siyang tanong at sinabi tungkol sa libro. Nagbanggit siya ng mga authors at libro. Napatunganga na lang ako sa kanya. “Ahhhh.” Kunyari alam ko. Hahaha. Sabi ko sa kanya, ang last na libro na nabasa ko ay ang kay Coelho. Ang title? “The Devil and Miss Prymm” yata. Hehehe.

Ang libro binabasa, at dapat tinatapos basahin, hindi iyung binibili pagkatapos i-display lang para kunyari bigatin ka lalo na kung classical books ang collection mo. Guilty as charge! May binili akong libro, ang title “The Adventures of Sherlock Holmes” ni Sir Arthur Conan Doyle. Ayun, inumpisahan ko lang tapos wala na. Tinutulugan ko na lang. Iyung mga natapos ko lang basahin bago dito ay ang “Little Prince” at ang “The Prophet”.

Tiningnan ko ang likod ng libro para sa synopsis. Hala basa lang ng basa, pero walang pumapasok sa utak ko. Naiintindihan ko naman ang ingles kaso parang labas-pasok lang sa utak ko. Memory in, memory out. Walang saving. Siguro dahil sa hinahanap ko kung ano iyung dark secret na iyun. Kaso wala. Walang katorya-torya baga. Hehehe. Binuklat ko ang mga pahina. Basa pa din, pero ganoon pa din. Wala talaga sa utak ko na magdigest ng binabasa. Paano naman kasi utak ko naka-set sa laro. “Sige, sige. Ibaba ang libro at maglaro na lang.” Sabi ko sa aking sarili.

May bago kaming kalaro. Hindi ko alam kung magaling o hindi. Binigyan ko siya ng clear, pumalo ng smash. Hmmm. Marunong pumalo, pero di kalakasan. Kaya ko ito. Binigyan ko ng drop. Siya naman ang nag-clear. Offense kami. Binigyan ko siya ng drive sa kaliwa niya. Nahirapan siya sa backhand. Mahina na clear ang ibinalik niya, mid court pa. Nag smash ako cross court. Di nila naibalik ang shuttle cock dahil nakatunganga partner niya sa gitna, top-down kasi sila kaya point sa amin. Siservice ako ulit, pero bago ko ginawa iyun, sinilip ko ang nagbigay ng libro sa akin. Ang damuho, nakahilata at nagbabasa. Naisip ko, paano siya mag-iimprove sa laro kung di siya nanonood?

Nakakabilib naman ang taong iyun. Kahit saan, kayang magbasa. Siguro iyun ang dahilan kung bakit ang lawak lawak ng bokabularyo niya, tapos ang dami niyang ideya. Kaso, ang bagal ng progress niya sa laro. Siguro mas maganda, bigyan din niya ng pansin kung paano basahin ang badminton.

Ang libro, binabasa. Pagkatapos basahin at kung may mga aral na natutunan, i-apply sa buhay. Magagawa mo lang iyan kung naiintindihan mo ang binabasa mo. Maiintindihan mo kung nagfo-focus ka sa binabasa mo. Parang paglalaro din iyan, kailangan mo ng focus para mabasa mo ang galaw ng kalaban mo. Kung naiintindihan mo ang galaw madali mo siyang matatalo gamit iyung mga dati mong natutunan na mga stratehiya.

Ang libro, binabasa para may matutunan. Pero hindi lang naman sa pagbabasa nagiging marunong o madunong ang tao. Araw-araw, may mga karanasan tayo. Sa bawat karanasan na iyun ay isang chapter ng libro ang katumbas kung tayo ay magiging atentibo sa pag-uunawa ng mga bagay na ating nababasa o nakikita.

Monday, January 18, 2010

Fountain of Youth

I know. Meron na akong entry tungkol dito doon sa blog ko na seryoso. Pero bakit ba, blog ko to naman eh at isa pa may ibang anggulo akong isi-share at since 2010 na at siguro naman maraming pagbabago ang nangyari sa atin, dapat lang na magkakaroon ng bagong bersiyon ang topic na ito.

So anong meron? Matagal ko na rin kasi napag-isipan na isulat ito pero ngayon ko lang mapapatotoo dahil sa napagkuwentuhan namin ito ng isa kong kaibigan sa chat. Kasi napag-usapan namin ang aking bagong avatar na siguro naman hindi lingid sa nakakarami kung ano iyun. Sinabi ko sa kanya na ang larawang yaon ay 2010 version ng aking katawan. Banggit niya “Di ka naman kumukupas eh.” Naisip ko tuloy “Is that a good or bad thing?” Ni-replayan ko siya ng “takot akong i-wish iyan kasi baka wala na ang mundo eh buhay pa ako.” Natawa naman siya.

Well, most of us are looking for the “fountain of youth”. Kaya nga ang dami ng mga nilalagay at iniinom ang mga tao eh sa katawan at mukha eh. Kasi nga, nakakapagpabata daw iyun. Eh paano naman kung meron ngang fountain of youth na kapag maligo ka o uminom doon eh forever young ka na. Parang ok iyun, di ba? Kaso di ba magti-2012 na? kailangan pa ba natin noon. Isipin mo na lang na masasaksihan mong magugunaw ang mundo tapos ikaw na lang ang matitira.

Nakakapangilabot na mag-isa ka na lang ang nabubuhay sa mundo. Isipin mo na lang iyung “I Am Legend”. Kaya mo bang makipag-usap sa aso at manikin? Siguro makakaya kahit papaano. Meron pa namang ibang nilalang na nabubuhay eh. Eh papaano kung lahat ng living things, kasama na po dito iyung mga halaman at ipis, ay mamamatay? Kaya pa rin siguro kung materialistic ka, kasi meron pa naman siguro mga malls, sinehan, at mga material na bagay. Isa pa, ilang centuries lang naman aantayin mo pagkatapos magkakaroon ulit ng evolution from one cell organism. Mawiwitness mo din iyung age of dinosaurs at makikita mo ang unang unang tao sa mundo. Eh, papaano kung mawawasak ang buong mundo. Ibang usapan na iyan.

Isipin mo na lang, wala na ang asul na mundo. Palutang lutang ka na lang sa kalawakan at minamasdan ang solar system minus earth. Mapapaiyak ka kaya? Siguro ikaw na ang pinaka malungkot na tao sa mundo, este sa kalawakan. Di na earthling ang itatawag sa iyo kundi spaceling na. pero kung sakaling di ka naman emo na tao, in short pusong bato at very rational ka, maiisip mo na lahat ng bagay ay may rason o eksplinasyon. Iisipin mo na kung merong life on earth, siguro naman sa ibang planeta meron ding life. Eh di ka naman namamatay eh. So go ka na lang at mag-swim sa space at mag-land sa bawat planeta na madadaanan mo. Sa bawat land mo, magsulat ka ng “Trip was here.” Huwag mong kalimutan ilagay ang year. Ilagay mo ang “AE”, ibig sabihin “After Earth”. Oo nga pala, iwasan ang black hole. Di ka nga namamatay eh puro kawalan naman ang makikita mo.

Mga ganyan ang posibleng mangyayari kung iinom ka o maligo sa fountain of youth. Mag-iisa ka eventually pero kung ikaw ay optimistic na tao, mababalewala lang sa iyo yun. Pero kung ikaw ay isang sosyal na hayop, social animal baga, naku malaking pagsisisi iyang fountain of youth na iyan. Wala naman kasing mag-aapreciate niyan pag wala nang ibang tao sa mundo o kalawakan. Tanggapin na lang kung anong meron ka. Eh sigurado namang babalik tayo pagkatapos mamatay eh. Di nga lang natin alam kung anong “form”, sana ipis para medyo matagal mamamatay. Opo, di ako takot sa ipis. Si da** lang. Hehehe.

Friday, January 1, 2010

Happy New Year

New year na naman. Gawaan na naman ng new years resolution. Last year yata wala akong ginawang resolutions kaya wala yata akong entry tungkol doon. Pero ok lang din naman yata. Wala naman talagang dapat baguhin at kung meron man din a kailangan isulat. Pero di ko gawain ang maglista eh kasi baka di naman magawa. Insulto pa sa akin iyun. Pero ngayong taon parang trip ko gumawa kaya eto ang listahan ko.

Una siguro, ayusin ko iyung bike ko. Nandoon lang kasi nakawangwang sa labas ng pad unit naming. Puno na ng alikabok, tapos wala ng hangin ang dalawang gulong. Bilhan ko na rin siguro ng bagong upuan kasi nginatngat ng aso, buti na lang di puwet ang nangatngat. Hahaha. Pero kung aayusin ko iyun dapat din gamitin ko na. Kaso wala akong kasabay mag mountain bike. Sino puwede diyan? Hehehe.

Pangalawa, maging seryoso sa mga raket. Last year kasi petiks ako. Dami nga raket kaso ningas kugon. Ngayong taon dapat alagaan ko mga raket ko kasi may nakaabang na maganda. Pang whole-year round and contract.

Pangatlo, maging mabait sa kachat, o di kaya maging straightforward. Kasi ginagawa ko pag may nagchachat sa akin, ignore lang lalo na kung di ko kilala. Kasalanan ko naman kasi dahil binibigay ko ang ym id ko tapos di ko naman kakausapin. Bastos iyun di ba. Kaya ngayon kailangan di na ako bastos. Huwag ibigay ang id pag wala naming balak kausapin.

Pang-apat, bawasan ang gastos. Magastos ako last year pero napansin ko di naman ako nauubusan ng pera. May savings pa nga ako eh. Baka totoo iyung kapag may nawawala, may dumadating din. Hmmm. Burahin ko na lang kaya ang resolution na ito? Pero hindi rin dahil may ini-expect ako na investment kaya maging wise na lang siguro ako pagdating sa mga expenses.

Panglima, more sports. Maliban sa biking o cycling, dapat balikan ko na rin ang swimming. Miss ko na rin ang lumangoy. Miss ko na rin ang mga swimming trunks ko. Di ko na nga alam kung buhay pa ang googles ko at cap at flippers ko. Miss ko na rin ang tan na kulay ng katawan ko. Sabi nga ni HB, para na akong bampira. Ang putla ko na daw. Pero ayos lang dahil di naman sparkling katulad ng mga bampira sa twilight. Bading na bading. Hahaha.

Pang-anim, less blogging? Ang tagal kong pinag-iisipan ito kaso parang di ko magawa. Marunong naman kasi ako mag-manage ng time eh. Siguro ang punto ko talaga dito ay less blogging sa office. Hahaha. Ayan, nabisto tuloy na kaunti lang ang ginagawa ko na opisyal sa trabaho. Kaya siguro naka-block ang blogger sa opis ngayon kasi ang mabait kung bosing ay minomonitor ako. Dito na lang ako sa bahay mag-blog. Chat na lang ako sa trabaho. Hahaha. Ahhh, baka ang ibig kong sabihin dito bawasan ko na lang ang blogs ko. Hmmm.

Pang-pito, dagdagan ang kain. Ayan, masarap iyan. Pero dapat tamang pagkain para hindi taba ang dumagdag sa katawan kundi muscle. Dapat more protein. Ang lakas ko kaya sa kanin. Buti na lang nagagamit agad. Dagdagan ko na rin ang araw ko sa gym kasi last year kumu-quota lang ako. Pag na-workout ko na ang lahat ng muscle groups ko sa isang linggo stop na agad ako. Dapat more discipline, at para di naman masayang binabayad ko sa gym.

Pangwalo, maging sweet ng kaunti kay HB. Pero sweet na ako kaso di nakikita ng mga tao sa aking paligid kaya mas umaangal pa sila kesa kay HB. Hehehe. So, paano ko pa kaya madagdagan ang pagiging sweet ko? Open ako sa suggestion. Hehehe.

Pang-siyam, mag-effort na magluto. Iyun kung papayagan magluto. Si chef kasi masyadong pintasero. Nakaka-hurt kung magcomment sa aking niluluto. Dadagdagan pa ng mga miron dito sa bahay. Hahaha. Pero ok lang din kung ayaw nila ako palutuin. It’s their loss. Hehehe.

Pangsampu, bawas Farmville. Putcha, ganoon na ka-popular ang Farmville? Auto-cap na siya sa ms office? Hahaha. Pero itong ms office di kina-caps. Comment nga ng isa kong kritiko, sumusunod na daw ako sa trend (pagfa-farmville). Sabi ko naman, I am just satisfying my curiosity. Wala akong pakialam sa trend na iyan, eh sa gusto ko eh. May reklamo? Pero bawasan ko na rin ang oras sa Farmville at para magawa iyun, magtatanim na lang ako ng mga good for 4 days na crops for harvesting. Hehehe.

Aba, nakasampu din ako. Tatlo lang ang naisip ko pero napadami ko sa isang upuan lang. ang galling ko talaga. Kaya diko na lang tanggalin ang less blogging tutal mabilis din naman ako magsulat eh. Hehehe.

Tuesday, November 17, 2009

2012

na naman! meron na namang bagong "end of the world" movie sa sinehan, ang 2012. ilan na ba iyung napanood ko? ang dami na yata. kadalasan nagkakaroon ng ganitong tema na pelikula kapag may mga prediksiyon tungkol sa paggunaw ng mundo. di ba noong year 2000, meron ding ganitong prediksiyon at nagkaroon din ng movie na "End of Days"? sus, di naman nangyari.

mahilig ako sa mga ganitong pelikula, hindi dahil sa isa ako sa nakaantabay sa paggunaw ng mundo kundi dahil gusto kong makita kung sa ano na namang pamamaraan ang naiisip ng prodyuser ng pelikula matatapos ang mundo. sa 2012, halos magkapareho ang kuwento sa mga nakaraang pelikula tulad ng Armageddon at Knowing. sa mga napapanood ko, meron akong napapansing magkakahalintulad na pamamaraan sa kung paano matatapos ang mundo.

una, iyung domination ng demonyo o kasamaan sa mundo. eto iyng mga hardcore na horror at fantasy films. ito ang mga nagpapakita kung paano lumutang, lumitaw, lumabas ang demonyo o hari ng kadiliman galing sa impyerno para sakupin ang buong mundo.

pangalawa, iyung alien invasion. ito naman iyung mga pelikula na nagpapakita ng mga pag-aatake ng mga taga-ibang planeta sa ating mundo upang sakupin ito o di kaya upan sirain ito.

pangatlo, iyung paglaganap ng malubhang sakit o virus na sumisira at pumapatay sa sangkatauhan na posibleng dulot ng makabagong medisina, nuclear fallout o di kaya ng mga natural na kaganapan tulad ng nangyari sa pelikulang Happening.

pang-apat,iyung pandaigdigang giyera sa pagitan ng mga bansang may nuclear capability.

at ang panglima nga ay iyung mga astronomical phenomenon tulad ng mga planetary alignment, pagbagsak ng mga heaveanly bodies, solar flares, climate change, at iba pang environmental disasters.

sa limang kategorya na aking nabanggit, naisip ko na ano kaya ang pinakaworst na mangyari. para sa akin, iyung panglima kasi parang wala ka ng magawa bilang ordinaryong tao. parang mag-aantay ka na lang na tatamaan ka ng isang dambuhalng meteorite o asteroid, o di kaya malunod sa napakalamig na tubig o di kaya mabaon sa lupa o di kaya masunog ng buhay. grabe wala ka man lang kalaban-laban. siguro, mas ok na kung mamatay ka man lang, iyung lumalaban ka. kaya ako mas gustuhin ko na alien invasion na lang. at least maipaglalaban mo ang pagkatao mo.

oo nga pala. ayun sa aking pananaliksik, walang kahulugan ang 2012 na petsa. di po magugunaw ang mundo. ang 2012 ay nagsasaad lamang na matatapos na ang cycle ng Mayan Long Count Calendar. Nandiyan pa ang mundo tatlong taon mula ngayon, pero naman, PLEASE LET US TAKE CARE OF OUR ENVIRONMENT.

   

Followers



Add to Technorati Favorites